کسی که به روی درس های زندگی آغوش گشاید و خود را با پیش داوری تغذیه نکند هم چون برگ سفیدی است که خداوند کلمات خود را بر آن می نگارد.

آن که همواره با بدبینی و پیش داوری به جهان می نگرد هم چون برگی نوشته شده است که کلامی جدید بر آن نوشته نخواهد شد.